WYKORZYSTANIE RELACYJNYCH BAZ DANYCH

Tekst, który choć raz znalazł się na komputerowym nośniku, warto na takim nośniku pozostawić do ewentualnego późniejszego wykorzystania. Drzewiasty (tj. hierarchiczny) układ katalogów, jakim z reguły posługują się systemy operacyjne komputerów, w zasadniczy sposób ułatwia przechowywanie dużych ilości różnego charakteru tekstów. Ponieważ jednak katalogi te miewają zwykle dość krótkie oznaczenia, których sens z biegiem czasu łatwo zapomnieć, należy zadbać, aby prócz oznaczenia każdy z tych katalogów wyposażony został w komentarz, jednoznacznie i trwale określający jego zawartość. Upraszczając nieco sprawę, relacyjną bazę danych można opisać jako zbiór tablic, z których każda składa się ze zmiennej ilości wierszy; każdy wiersz w tablicy składa się z rubryk, przy czym układ rubryk w obrębie danej tablicy jest dla wszystkich wierszy taki sam. Zawartość każdej rubryki może się w czasie pracy z bazą zmieniać. Relacyjną bazę danych łatwo wykorzystać do różnego rodzaju ewidencji (np. osób, przedmiotów czy zdarzeń). Mechanizmy, w które wyposażane są systemy zarządzania takimi bazami, pozwalają te ewidencje przeszukiwać, kopiować, przyporządkowywać, łączyć i selekcjonować.Cenną zaletą w którą bywają wyposażane relacyjne bazy. jest możliwość wprowadzania odsyłaczy od poszczególnych pozycji jednej tablicy do wskazanych pozycji tablic pozostałych. Pozycje różnego typu (tzn. rozmieszczone w różnych tablicach) mogą tym samym być łączone w skomplikowane nawet sieci, składające się z elementów różnej natury, ale pozostające ze sobą w zdefiniowanych przez użytkownika związkach. Mechanizmy obsługi bazy powinny przy tym dostarczać wygodnych środków łatwego przemieszczania się („żeglugi”) użytkownika po takiej sieci.